211- Onat T. Ahunbay G, Batmaz G, Çelebi A: Perimembranöz Ventrikül Septum Defektinde Septum Anevrizma Oluşumu: 188 vak'ada Ekokardiyografik Longitudinal İzleme Sonuçları. Türk Kard. Dern Arşivi 25: 363-370, 1997

Perimembranöz tipte VSD'i olan 188 vak'a median 0.33 yaşından izlenmeye başlanmıştır (%80'i 0.08 ile 3.80 arasında). İzleme süresi 5.40±5.65 (median 2.42) yıl idi. Ventrikül septum anevrizması (VSA) oluşumu gelişen 105 vak'ada (%55.85) izleme 4.94 yıl idi (median 2.97; %80'i 0.33 ile 13.33 yıl arasında). VSA'na eko'da ilk olarak üç gün ile 22.75 yaşları arasında rastlanmıştır (median 1.50; %80'inde 0.15 -11.83 yıl). Değişik yaş gruplarında VSA görülme sıklığı ortalama %32 oranındaydı. Uzun sürede kumulatif VSA gelişme ihtimali Kaplan-Meier çarpım metodunun ortalamasına göre 1 yaştan küçüklerde %38 iken, sonraki yıllarda artarak %100'e varmaktadır. Bunun %95 güvenirlik sınırları 14 yaşından sonraya kadar %75 ile %100 arasındadır.
VSD'in kapanma oranı VSA oluştuktan sonraki ilk 6 ay içinde %8.33 iken, VSA formasyonundan 2-3 yıl sonra %41'e, 4 yıldan fazla sürede ise %50'ye çıkmaktadır. Bu ortalama değerlerin %95 güvenirlik sınırlarına göre VSA formasyonundan >4 yıl geçmiş ise defektin kapanma ihtimali %31 ile %69 arasında oynamaktadır. Ayrıca, VSA formasyonundan sonra defekt çapında anlamlı küçülme gözlenmiştir. Bu küçülmenin ortalaması VSA'dan 1 yıl sonraya kadar izlenenlerde 1.84 mm, 1-3 yılda 2.53 mm, >3 yılda ise 4.30 mm ile anlamlı iken, VSA olmayanlarda anlamlı değildi. Ancak 6 yıldan fazla izlenen 18 vak'ada çap farkı -1.91±2.20 ile anlamlı idi (t=3.580, p<0.01). Bu iki gruba ait defekt çap farkı ile olan regresyon eğrileri hesaplanıp sunulmuştur. VSA olanlarda subaortik fibröz çıkıntıya 1 vak'ada, sol ventrikül ile sağ atrium arasında şanta ise 4 vak'ada (%3.81) rastlanmış olup bu hiç birinde önemli derecede değildi.
Bu çalışmada perimembranöz defektlerde özellikle septal anevrizma formasyonu, bunun başladığı yaş ve bundan sonra geçen süre ile kapanma arasında sıkı ilişkilerin olduğu izleme sonuçları gösterilmiş ve yaşla septal anevrizma formasyonu ile kapanma ihtimalleri beklentileri kumulatif olarak hesaplanıp ortaya konmuştur. Bunun defekt çapı üzerindeki rolü gösterilmiştir. Defekt çapının yılda küçülmesini gösteren regresyon formülleri verilmiştir.

188 patients with perimembraneous (PM) VSD were followed up from a median age of 0.33 (10 to 90 percentile 0.08 to 3.80 years) for a median of 2.42 years. Ventricular septal aneurysmal (VSA) transformation was observed in 105 pts (55.9%). Who were followed up for a mean of 4.94 years (80% between 0.33 and 13.33 years). The range of age at which VSA was first observed in the Eco-KG was between 3 days and 22.75 years (median 1.50;and in 80% between 0.15-11.83). The average incidence of VSA formation for each age group was 32%.While the mean actuarial probability of formation of VSA in PM defects calculated by the Kaplan-Meier product method was 38% before age one, this increased to 100% during adolescence. The 95% confidence limits after age 14 was between 75 and 100%.
The incidence of spontaneous closure of the defect during the first 6 months after the VSA transformation was 8.33%, and this increased to 41% after 2-3 years and to 50% in those with longer duration than 4 years (95% confidence limits of the latter were between 31 and 69%). Besides the closure, there was a significant decrease in the diameter of the defect after the VSA formation, i.e., the mean decrease was 1.84 mm in the year after the VSA was observed, 2.53 mm after 1-3 years, 4.30 mm in more than 3 years, while the decrease in diameter was insignificant in the group without VSA. Regression equations presented showed a yearly deacrease of 0.6 mm in diameter of the defect in the group with VSA. A subaortic fibrous ridge was observed in only one patient, and LV to RA shunt in 4 (3.81%), but these were hemodynamically insignificant.

211- Anahtar kelimeler: Perimembranöz VSD, longitudinal izleme, Ventrikül septal anevrizma formasyonu, VSD'nin spontan kapanması, defekt çapı, hemodinamik.