135- Onat T, Ahunbay G: Long-Term Prognosis of Rheumatic Mitral Regurgitation: Presentation of Yearly Prognostic Regressions in Relation to Affecting Factors The Turkish Journal of Pediatrics. 31: 185-199, 1989.

Bu çalışmada 1964-1983 yılları arasında 2-21 yıl izlenen ve mitral yetersizliği olan 117 çocuk değerlendirilmiştir. Bu makalede 86 çocuğun 730 hasta yılı üstünde elde edilen sonuçlar bildirilmektedir. Önce mitral yetersizliğinin klinik 4 ağırlık derecesi orijinal bir metodla tarif edilmiştir. Bu gruplarda penisilin profilaksesinin muntazam veya gayri muntazam olmasına ve tedaviye 3 haftadan önce veya sonradan başlanmış olmasına göre yıllık iyileşme oranları regresyon metodu ile hesaplanmış ve bunlar tablo ve grafiklerle gösterilip tartışılmıştır. Bulgulara göre genelde mitral yetersizliği %5.8 oranında iyileşme gösterirken bu oran mitral yetersizliği hafifse (grup I) yılda %9 civarında olmakta ve ağır mitral yetersizliğinde (grup III) %1.8'e düşmektedir. Bu ağırlık derecelerinin sabit tutulduğu durumlarda penisilin profilaksesinin muntazamlılığı ile tedavinin erkenliği sonuçları olumlu olarak etkilediği gösterilmiştir.
2 tablo, 3 şekil, 28 kaynak içeren bu çalışmada uygulanan metodla vak'alar sınıflandırılırsa şimdiye kadar yapılmış olanlardan çok daha önemli prognoz farkı gösteren kriterler ortaya çıkmıştır. Metodun orijinal tarafı hastalığın başlangıcında mitral yetersizliğinin ağırlığını röntgen ve EKG'de aldatacak perikarditin klinik olarak düzelmesinden sonraki kriterlerin kullanılmasıdır. Böylece mitral yetersizliğinin ağırlık derecesi daha iyi tayin edilebilmektedir.
Son 7 yılda çocuk kardiyoloji polikliniğinde yapılan izlemeler bu prognoz kuralların doğruluğunu teyid etmiştir.

Acute rheumatic isolated mitral regurgitation was followed up in 86 children for 730 patient years. The grade of severity of regurgitation was classified according to degree of left ventricular enlargement, which was based on an original method of correction of cardiothoracic ratio on the chest x-ray, taking into consideration the diaphragmatic level, and ECG criteria for age.A combination of both quantitative estimations. After the regression of detectable pericardial effusion reduced false positive radiologic and false-negative ECG results. Linear regressions of percentage of yearly disappearance of MR were presented in relation to grades of severity; the mean yearly rate of disappearance of 5.8% increased to 9.08% in mild, and decreased to 1.84% in severe regurgitation. The effect of other beneficial factors such as the shortness of the pretreatment interval and regularity of prophylaxis could be demonstrated by keeping the grade of severity of regurgitation constant. Thus, changes for recovery in reported years after onset, up to ten years, can readily becayculated from the presented regressions with regard to the appropriate subgroups.

135- Anahtar kelimeler: Akut romatizmal ateş, mitral yetersizliğinin ağırlık derecesi, röntgen, EKG, prognoz